Tüp Mideliyim Neler Yaşıyorum...

Ah benim Canım Midem :) Öncelikle belirtmek isterim ki bu blogun amacı az gülelim az da benim gibi canı ultra tatlı, buldumcuk, hiçbişiden memnun olmayan uyuz pinpirikli hatta hasta birinin nasıl bu süreci geçirdiğine şahit olun diye yazıyorum. Amaç kimseyi yermek, küçük düşürmek, karalamak değildir. Mutlu kalın.

Şu an tam tamına 29. günümde olan ben pişmanlık ve eski kıyafetlere girme arasındaki süreçte sıkışan biri olarak sesleniyorum. Diyet yapın gerçekten olmuyorsa bakın ameliyata. Çünkü bugünlerde hayat pek zor :)

Karnımdaki gaz sancısı beni benden alan yegane unsur. Beni kahreden örseleyen. Bana zaten ameliyattan önce ay ben anlamadım bile beni kestiler mi diyen kim varsa toplayıp ben yolmak istiyorum... Benim valla çok sancılı geçti ne yalan söyleyeyim. Şu an ki psikolojimle de kimseye falan önermiyorum. Suyu yudumla iç. 5 dk bekle bir daha iç. Ağız dolu alınca bir korku acaba çok mu aldım diye. Ben zaten kendi hayatımda yeterince pinpirikli biri olduğumdan bu ameliyat hiç bana göre değilmiş a dostlar. Herkes 4 5 aydan sonra bugünleri unutup sizi özendirdiği için buralar hep unutuluyor.

Ben size biraz zor ve meşakkatli geçen bu süreçte neler yaşadım hepsini tek tek anlatacağım, Allah'ım ne büyük dramlar ne büyük :)