Ameliyat Hemen Sonrası ilk saatler..

Birkaç kez verilen narkoza rağmen bayılmayan beni hava ile bayılttıklarından ayılmam da o kadar kolay olmamalıydı şüphesiz. Allah'ım ortalığı yıkmışım ağlamaktan, beni kenara atmışlar susmamı beklemek için kendimi biliyorum normalde ağlarken çekilmeyen ben narkozun etkisiyle alllahhhh diyim :)

neyse gözümü açtım canım hemşireler başımda Cerencim iyi misin bu kaç annenin adı ne yaşın kaç gibi sorular sorup bilincimi gıdıkladılar. Bende ki o ağrının tarifi mümkün değil anlatamam da. Ben zaten gaz konusunda inatçı bir vücuda sahip olduğumdan mütevellit, bu gaz beni süründürür dedim ki öldürmedi süründürdü.

Odaya geçtik garip annem bekliyor kıyamam canım çıkmış gözüm hiçbir şey görmüyor tabi ateş edio tüm vücut. Yalvarırım ağrı kesici nolur diye ağlıorum sadece. He bir de "NEDEN OLDUM BEN BUNU? KENDİME BUNU NASIL YAPARIM? ANNE BEN NAPPTIM? AÇLIK GREVİNE GİRSEYDİM DE AÇLIKTAN ÖLSEYDİM! BEN O DİYETLERİ NASI YAPMADIM! süreçlerinden bayağı bir süre takıldıktan sonra o malum dikiş acıları yerini GAZ acısına bıraktı. Herkeste 1 2 gün süren gaz sancısı bende 29. günümde hala devam etmekte. Varın gerisini siz şey edin. Neyse biraz gözümü kapatmak istesem de mümkün değil gaz vuruoda vuruo. ağrı kesiciler serumlar derken kaldırdılar bizi ayağa 4 saat sonra falan. Allah'ım o nasıl bir ızdırap... adım attıkça tüm etlerimi koparıyorlar sanki, ölümüne acım var. Hele o diren ve yeri allahım midemin içinde 30cm boru ile 4 gün yaşadığıma inanamıyorum :)

İlk gün anneciğimin ağzımı pamuklu sularla ıslatarak ve benim gaz sancılarımı yapılan 5. ağrı kesici sonucunda biraz olsun dindirerek sonlandırıp 4 5 saat uyudum herhalde.

Sabah 5te gelen kahvaltı ve 6 da gelen hemşireler olmasa hayat daha çekilir aslında hastanede. :)))

Tüp Mideliyim Neler Yaşıyorum...

Ah benim Canım Midem :) Öncelikle belirtmek isterim ki bu blogun amacı az gülelim az da benim gibi canı ultra tatlı, buldumcuk, hiçbişiden memnun olmayan uyuz pinpirikli hatta hasta birinin nasıl bu süreci geçirdiğine şahit olun diye yazıyorum. Amaç kimseyi yermek, küçük düşürmek, karalamak değildir. Mutlu kalın.

Şu an tam tamına 29. günümde olan ben pişmanlık ve eski kıyafetlere girme arasındaki süreçte sıkışan biri olarak sesleniyorum. Diyet yapın gerçekten olmuyorsa bakın ameliyata. Çünkü bugünlerde hayat pek zor :)

Karnımdaki gaz sancısı beni benden alan yegane unsur. Beni kahreden örseleyen. Bana zaten ameliyattan önce ay ben anlamadım bile beni kestiler mi diyen kim varsa toplayıp ben yolmak istiyorum... Benim valla çok sancılı geçti ne yalan söyleyeyim. Şu an ki psikolojimle de kimseye falan önermiyorum. Suyu yudumla iç. 5 dk bekle bir daha iç. Ağız dolu alınca bir korku acaba çok mu aldım diye. Ben zaten kendi hayatımda yeterince pinpirikli biri olduğumdan bu ameliyat hiç bana göre değilmiş a dostlar. Herkes 4 5 aydan sonra bugünleri unutup sizi özendirdiği için buralar hep unutuluyor.

Ben size biraz zor ve meşakkatli geçen bu süreçte neler yaşadım hepsini tek tek anlatacağım, Allah'ım ne büyük dramlar ne büyük :)